งานอดิเรกที่เกิดจากการเห่อลูก

งานอดิเรกที่เกิดจากการเห่อลูก

ก็จะงานอะไรหละ ถ้าไม่ใช่งานถ่ายรูป อิอิ
เป็นอะไรที่ไม่เคยคิดที่จะทำมาก่อนในชิวิตเลยว่าจู่ๆ ก็จะกลายเป็นกับเค้าได้ คือการเป็นช่างภาพ ที่มาที่ไปก็เพราะหลงความหล่อของลูกนี่แหละ ลูกใครใครก็ว่าหล่อ จริงไหมคะ  ^_^

ความที่หลงลูกคิดว่าลูกหล่อที่สุด จึงคิดทำการส่งเสริมลูกในทางด้านบันเทิง ซึ่่งจริงๆ ก็สนองตัวแม่นี่แหละ :)   พยายามถ่ายรูปลูกทุกอริยาบท ด้วยมือถือไอโฟน คิดเสมอว่าเป็นรูปที่ดีทีสุดแล้วส่งงานให้กับบรรดาโมเดลลิ่งต่างๆ   อันนี้แหละทำให้เราเห็นธาตุแท้ว่ารูปที่เราส่งไปนั้นไม่เอาไหนเอาซะเลย แล้วจะทำยังไงดีถึงจะมีรูปดีๆ ส่งงานกับเค้า  ก็ไปเลยค่ะสตูดิโอ ครั้งแรกก็หอบหิ้วกันไปถึง กทม ก็ได้รูปที่อยากได้ดั่งใจต้องการ แต่พอถึงระยะนึงก็ต้องถ่ายใหม่อันเนื่องมาจากการที่ลูกเราโตขึ้น สัดส่วนก็แตกต่าง หน้าตาก็หล่อเหลาขึ้น ก็ต้องถ่ายรูปอีก แต่จะให้หอบสังขารไปถึงกทมอีกก็คงไม่เอาอีกแล้ว ก็เลยไปสตูดิโอไม่ไกลจากบ้าน เค้าบอกไม่แพงราคา 900 บาท ก็เลยไปถ่ายกัน ถ่ายไปถ่ายมาได้รูปตั้งเยอะ  ร้านบอกถ้าเอาหมดคิด 4000 บาท  จาก 900 เป็น 4000  แต่ก็นั่นแหละเห็นรูปหล่อๆ มีรึจะไม่เอา ยอมจ่ายคร้า  และนั่นก็คือที่มาของการที่ต้องหากล้องดีๆ ซักตัวไว้ถ่ายรูปลูกชายสุดหล่อ โดยที่ไม่ต้องจ่ายทีละแพงๆ

 Nikon D3100 DSLD ตัวที่ถูกที่สุด เป็นกล้อง DSLD ตัวแรกในชีวิต ถ่ายยังไงหละทีนี้  หาข้อมูลการถ่ายรูปจากยูทูปก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ ลองผิดลองถูก สุดท้ายก็ลงทุนจ้างครูมาสอนถึงที่ ที่นี้ก็รู้วิธีถ่ายรูปที่ถูกต้องแล้ว เหลือแค่ฝึกฝนฝีมือ

ฝึกฝนฝีมือด้วยการถ่ายรูปลูกชาย เพื่อนๆ  ถ่ายตามงานปาร์ตี้ที่หมู่บ้าน ก็ยังไม่ได้เก่งเท่าไหร่ จู่ๆก็อยากจะขายรูปออนไลน์ซะงั้น shuttershock เวบแรกที่ลองสมัคร แต่ส่งไปสองรอบก็ยังสอบไม่ผ่าน เลยเอาไว้ก่อน  ทิ้งไปอีกประมาณสามเดือนก็เลยลองสมัุครที่ istock แล้วก็เวบอื่นๆ อีก ก็สมัครผ่าน ลองส่งรูปขาย ขายได้ด้วย ตั้งรูปนึงแน่ะ ฮ่าฮ่า  ดีใจมาก  แต่สุดท้ายก็ไม่สานต่อ  หยุดการขายรูปไว้เพียงแค่นั้น.

ปัจจุบันไปไหนมาไหนไม่เคยไม่พกกล้อง ใหญ่แค่ไหนก็จะแบกไปด้วย ^^

เก็บความทรงจำที่แสนงดงามเล่าเรื่องราวด้วยรูปถ่ายที่มีคุณภาพ  อวดใครได้สบายเลย ว่าไหมอะ ?
^___^